Ψάρια: Ένας τέλειος οδηγός αυτοβοήθειας για τα ψάρια και τη ζωή των ψαριών

Εκτός από τα βραχύβια γρυλίσματα, τα αρσενικά ψάρια-φρύνοι κάνουν "τηλεφωνήματα σφυρίχτρας πλοίου". Τα ψάρια-φρύνοι-στρείδια παράγουν δυνατά γρυλίσματα χρησιμοποιώντας ηχητικά βλέμματα στις γωνίες της κύστης τους. Ορισμένα είδη θαλασσινών διαχειρίζονται τον θόρυβο προσκαλώντας σας να αντιμετωπίσετε και να προκαλέσετε δονήσεις της κύστης. Οι φρέσκοι ήχοι "γρυλίσματος" προσθέτουν μερικούς ηχητικούς παλμούς και παράγονται επίσης με δονήσεις σώματος.

Το συκώτι παρέχει χολή, η οποία βοηθά στη διάσπαση του λίπους στο γαλάκτωμα που απορροφάται από τα έντερα. Τα ψάρια με πνευμονική χολή, τα μπιτσίρ, τα σχοινάκια, τα φουσκωτά, τα φιδόψαρα και το αφρικανικό μαχαίρι έχουν εξελιχθεί για να μειώσουν τη συλλογή και την απώλεια υγρών από τα βράγχια σε νερό φτωχό σε οξυγόνο. Τα ψάρια ανταλλάσσουν αέρια λόγω του πλούσιου σε οξυγόνο υγρού που έλκουν από το στόμα τους και το αντλούν μέσω των βράγχίων τους. Η καρδιά τροφοδοτεί την κυκλοφορία του αίματος σε έναν μόνο κύκλο από το σώμα. Για να επιτευχθεί η έρευνα, το νέο κέντρο θηλαστικών διαθέτει δύο βρόχους, έναν προς τον πνεύμονα για την πρόσληψη οξυγόνου, για να μεταδώσει τον καθαρό αέρα. Η κολυμβητική απόδοση ποικίλλει από ψάρια όπως ο τόνος, ο σολομός και οι γρύλοι που μπορούν να αντέξουν 10-20 μήκη σώματος ανά κύκλωμα, σε είδη όπως τα χέλια και οι σαλάχια μπορεί να κινούνται μόνο κατά 0,5 μήκη σώματος ανά κύκλωμα. Τα πρώτα θαλασσινά είχαν πιστά αναπνεύσιμα βράγχια και ζευγαρωμένα πτερύγια, ενώ τα νεότερα οστρακόδερμα είχαν βαρύτερες οστέινες πλάκες που σίγουρα προσέφεραν προστατευτικό εξωσκελετό από ασπόνδυλα αρπακτικά.

Είδη θαλασσινών με ακτινοπτέρυγα είναι ο μπακαλιάρος, ο σολομός, ο τόνος, ο λούτσος, το πιράνχα, το μπαρακούντα, το ψαράκι και το walleye. Οι νέες τορπίλες ναυτικών όπλων ονομάζονται μετά από ακτινοβολία από το γένος Torpedo. Η νεότερη φόρτιση που δημιουργείται από ορισμένα είδη είναι αρκετή για να χτυπήσει ένα καλό παιδί μακριά από τα πόδια του, ίσως δεν είναι επικίνδυνη. Οι ακτινοπτέρυγες είναι μια ομάδα σαλαχιών των οποίων η ουρά έχει ένα ισχυρό τσούξιμο στην πλάτη. Οι ακτινοπτέρυγες και τα παγοπέδιλα είναι θαλασσινά με σώματα που κινούνται μόνα τους από το νερό λόγω του κυματισμού των πλευρικών τους πτερυγίων – όπως τα θωρακικά πτερύγιά τους.

Ποια είναι τα βασικά είδη θαλασσινών;

Η ικανότητα των θαλασσινών να το πετύχουν αυτό πιθανώς περιορίζεται από τη ροή ενός κύκλου, καθώς το οξυγονωμένο αίμα μέσω του ουράνιου αναπνευστικού τους οργάνου έχει την τάση να αναμειγνύεται με την αποξυγονωμένη κυκλοφορία του αίματος πίσω στο κέντρο στα άλλα μέρη του σώματος. Συγκεκριμένα 400 είδη ψαριών μέσα σε πενήντα οικογένειες ice casino σύνδεση για κινητά μπορούν επίσης να εισπνεύσουν αέρα, βοηθώντας τα να ζουν σε καθαρό αέρα – νερό ή να κοιτάζουν στα πράγματά τους. Μπορούν να οξυγονώσουν τα βράγχια μέσω του σώματος στο κεφάλι. Τα οστεώδη θαλασσινά έχουν ένα μόνο βράγχιο που ξεκινά από κάθε πλευρά, μη ανιχνεύσιμο κάτω από μια οστέινη προστασία ασφαλείας αλλιώς κάλυμμα. Τα φρέσκα βράγχια σπρώχνουν το νεότερο καθαρό νερό στην άκρη λόγω των ανοιχτών σημείων στις άκρες του φάρυγγα. Το τριχοειδές αίμα των βράγχιων κινείται προς τα πίσω για να ποτίσει, προκαλώντας τελικά αποτελεσματική ανταλλαγή αντίστροφων ρευμάτων.

Φάλαινες υψηλότερου φωτός

Από πολλές λάμπραινες, οι λάμπρες είναι παράσιτα, προσκολλώνται μακριά από τα περισσότερα άλλα θαλασσινά χρησιμοποιώντας το στόμα τους και μπορεί να πίνουν το αίμα τους. Τα ψάρια βρίσκονται στα υδάτινα σώματα παγκοσμίως και αποτελούν ζωτικό στοιχείο των οικοσυστημάτων τους. Ένας τέλειος οδηγός αυτοβοήθειας για τη ζωή των ψαριών και των θαλασσινών, καθώς και για τον ορισμό ενός ψαριού, των οργανισμών των θαλασσινών, του είδους του ψαριού και του σταδίου ζωής τους. Τα θαλασσινά είναι η πιο ποικίλη κατηγορία σπονδυλωτών, με πάνω από 33.000 διαφορετικά είδη ψαριών. Τροποποιούν τα οικοσυστήματα, με αποτέλεσμα απώλειες βιοποικιλότητας και βλάπτουν την αλιεία. Τα θαλασσινά του γλυκού νερού φαίνονται τόσο απειλούμενα επειδή ζουν σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα.

Κατά τη διάρκεια της ιστορίας, οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τα ψάρια ως πηγή τροφής για την πρόσληψη πρωτεϊνών. Τα φράγματα λιμνών, ιδιαίτερα τα μεγάλα δίκτυα όπως το φράγμα Kariba (ποταμός Ζαμβέζη) και το φράγμα του Ασουάν (ποταμός Νείλος) σε ποτάμια με πολύ σημαντική αλιεία, οδήγησαν σε μεγάλες μειώσεις στον αλιευτικό κλάδο. Οι ερευνητές αλιείας και ο κόσμος της αλιείας έχουν δραματικά διαφορετικές απόψεις για τη νέα ανθεκτικότητα από την αλιεία στην αυστηρή αλιεία. Η υπεραλίευση τελικά καταλήγει σε καταστροφή, καθώς τα επιζώντα δεν παράγουν αρκετά χρόνια για να ανταλλάξουν τα ψάρια που έχουν απολεσθεί. Η υπεραλίευση είναι ένας σημαντικός κίνδυνος για την παραγωγή νόστιμων ψαριών όπως ο μπακαλιάρος και ο τόνος. Η Ομάδα Γεωργίας αναφέρει ότι "το 2017, το 34% των αλιευτικών αποθεμάτων σε όλο τον κόσμο θεωρήθηκαν υπεραλιευμένα".

Γιατί τα φίδια εξαφανίζονται από τη μεγαλύτερη λίμνη της νοτιοανατολικής Κίνας;

Τα ψάρια με κατώτερη επιφάνεια στόματος συνήθως τρέφονται με τα φύκια, αλλιώς είναι υδρόβια ζώα του βυθού, όπως τα καρκινοειδή και τα οστρακοειδή. Τα ψάρια που έχουν έντονα στόματα είναι συνήθως σαρκοφάγα που μπορούν να θηρεύσουν άλλα θαλασσινά, αλλιώς είναι παμφάγα, που τρώνε στο δέρμα, αλλιώς στον βυθό. Τα νέα πίσω άκρα των χερσαίων ζώων (και τα πόδια μας) προέρχονται από τα πυελικά πτερύγια. Τα νέα μπροστινά άκρα των χερσαίων ζώων (καθώς και οι παλάμες) εξελίχθηκαν από τα θωρακικά πτερύγια. Ακολουθούν μερικές συνοπτικές πληροφορίες για τα διαφορετικά είδη πτερυγίων θαλασσινών, και θα δείτε πού βρίσκεται ένα ψάρι. Τα ράμφη των θαλασσινών έχουν τις ρίζες τους στα δόντια. Τα ράμφη των φαλαινών έχουν τα επίπεδα μακριά από τα δόντια και την οδοντίνη, τα οποία είναι δομές που χρησιμοποιούνται στα άσπρα δόντια.

Ένα εναλλακτικό μικροσκοπικό ψάρι καταφέρνει να βρει τον κ. Snuffleupagus.

Από οικονομικής άποψης, είναι πολύ σημαντικός για τη βιομηχανική και ψυχαγωγική αλιεία, λαμβάνοντας τροφή και μέσα διαβίωσης για να φιλοξενήσει τεράστιο αριθμό ανθρώπων παγκοσμίως. Τα θαλασσινά απολαμβάνουν σημαντικές ευκαιρίες στα οικοσυστήματα ως θηρευτές, θύματα και μέλη σε διάφορες χρονικές περιόδους. Τα περισσότερα άλλα ενδόθερμα ή εν μέρει ενδόθερμα ψάρια είναι ο ζαργάνας, ο τόνος, ο ευνοϊκός ελαφρύς καρχαρίας και ο αλεπόψυχος καρχαρίας. Περίπου το 40% των ειδών ψαριών κατοικεί σε γλυκό νερό, ενώ το υπόλοιπο 60% ζει σε υδάτινα περιβάλλοντα.